Ik ben verhuisd!

Een ander log staat reeds in de steigers.
Bouw mee!

Dames en heren, jongens en meisjes.

De Raad van Commissarissen van investeringsmaatschappij ‘Het Kapitaal‘ geeft met spijt te kennen, dat wegens zakelijke meningsverschillen in te voeren beleid de heer “The Curse of Millhaven” per direct uit zijn functie gezet is.

Om teleurgestelde stakeholders enigzins tegemoet te komen, zal dit log nog korte tijd online zijn, maar uiteindelijk opgeheven worden.

De heer “The Curse of Millhaven” geeft te kennen, dat ‘bloed kruipt waar het niet gaan kan, maar het nu, na een jaar loggen, wel een beetje zat is’ en dat hij een rentree als actief blogger niet uitgesloten acht.
Daartoe gaat hij voor nog onbepaalde tijd in retraite, de hei op, met sabbatical, whatever, en bezint zich op een succesvolle terugkeer in het weblogse leven.

Hij is -om het in zijn eigen woorden te zeggen- uitgekeken op de huidige formule van zijn log. Zijn hang naar het bijhouden van een eigenzinnig niet-lifelog en niet-newslog, staat op gespannen voet met het dagelijks actueel en boeiend blijven.
Geen zin aan een dood paard te trekken. De stekker eruit. Zijn plasje opnieuw bij de dokter inleveren. Teveel beren op de weg en lijken in de kast. Nog even wat paaltjes slaan. Een en ander aftikken. You name it.

Hij dankt alle lezers en lezeressen, zal ze beslist nog van een afstandje volgen de komende tijd en keert -zij het in andere gedaante- vast nog eens terug.

Met de meeste hoogachting,

Karel Marks.
Voorzitter Raad van Commissarissen ‘Het Kapitaal‘.

ps: de afscheidsburrel zal op een nog nader te bepalen tijdstip plaatshebben.

Vandaag een familierexfcnie gehad met een personele samenstelling, die -om het maar cynisch uit te drukken- over tien jaar niet meer gehouden kan worden, gezien de hoogbejaarde leeftijd van nogal wat bezoekers.

Bij het doorbladeren van de fotoalba, valt na de imposante stoet van bruidsfoto’s op, dat het bruidje altijd rechts staat (voor de kijker rechts welteverstaan) en de bruidegom links.

Iemand een idee hoe dat kan?

Een kerel met een G-spot? Kan dat?
Na jaren van ergernis met hotmail, nu eindelijk maar eens een plekkie op GMail toegexebigend.

Twee gieg opslagcapaciteit voor
-vooralsnog- nop.
Dat mailt een lekker eind weg.

Drie zekerheden vandaag:
- de zon gaat onder
- we worden een dagje ouder
- ze komen!

Ben even naar Kruidvat.

Als in: “Hier lijkt bijna sprake van moedwil.”

Wie gebruikt zo’n woord nog?
Neefje van vilein en vuig, broertje van bijwoord moedwillig.
Prachtig! Ga dit vaker gebruiken.

De zon heeft een gunstige uitwerking op mijn humeur.
Maar voordat iemand denkt, dat ik een stoppertje in de Metro heb gelezen met de resultaten van een fout HBO-onderzoekje, zal ik uitleggen langs welke kronkelige weg ik tot dit platgetreden clichxe9 ben gekomen.

Ik haal altijd van die miezerige snelheids-bekeuringen op. Gemiddeld gebeurt dit zo’n vier keer per jaar.
Zes kilometer te snel: €30. 86 op een provinciale weg: €30. Zeven kilometer p/u te rap over de A30: €30.
Op de terugweg wxe9xe9r over de A30: bingo.
Soms doe ik eens gek: €40. Maar dan heb ik ook wel bijna 140 gereden.

Gewoon eens een half jaartje het rijbewijs kwijt, of de auto in beslag genomen, is ver van mijn bed. Moi en vette prenten, dat gaat dus moeizaam, dat herken ik niet.
Maar toch, die paar zeikerige kleintjes zitten me dwars: liever een keer vet de sigaar, dan steeds maar weer die brave burgermansbonnen.

Vandaag ontdekte ik in het lentezonnetje, hoe ik in ieder geval de zomerbonnen tot nul kan reduceren.
Als namelijk de ‘r’ in de maand is, zitten meestal alle autoraampjes dicht. Als het dan ook nog eens normaal vriesweer is -geen wind, geen regen, geen glad wegdek- dan heb je in een beetje moderne auto bij een snelheid van 130, 140 niet echt het gevoel dat het hard gaat.

In het warme zonnetje echter, met alle raampjes open, heb je door de rijwind -die zomerbries die misschien wel lekker is, maar bovenal gewoon veel herrie maakt- die sensatie wxe9l. De gevoelssnelheid is daarmee met binnentochtende lucht vele malen groter.

Voortaan gaan dus vanaf 1 mei tot en met eind augustus bij mij alle autoraampjes open. Op mooie dagen houdt dit automatisch mijn rechtervoet in bedwang.
En zo heeft de zon heeft een gunstige uitwerking op mijn portemonnee. En daarmee op mijn humeur.

Idols, De Zwakste Schakel, 1 tegen 100, Weekend Miljonairs, Eurovisie Songfestival en ga zo nog maar een tijdje door.
Ze hebben -behalve dat ze het kijken niet waard zijn- xe9xe9n ding gemeen: BLAUW.

Ze hebben een voornamelijk blauw decor, een dominante blauwe lichtschakering.
Hebben ze een producent die bij Gamma een leuke deal heeft gekregen (“we hebben alle kleuren, zolang het maar blauw is”)? Werkt het spanning-verhogend? Zie je de roos op de schouders dan niet zo?

Wie het weet, mag het zeggen.

Vandaag gehoord bij Leuk is Anders:
wat voor kleur krijgt een smurf als je zijn keel dichtknijpt?